“Şimdi bir sıvı içinde hareket eden şeyleri düşünün” [1] diyerek, küçük Reynolds sayısı dünyasındaki canlıların dünyasına çekiyor bizi türbülanslı bir akışla, Victor Frederick Weisskopf (“Viki”) onuruna düzenlenen sempozyumda yaptığı konuşmasıyla E. M. Purcell. Ama endişelenmeyin bu daha çok laminer akışlarla ilgili.

Sözgelimi, mikron boyutta bir kopepodun içerisinde bulunduğu nütrient çorbasının akışkanlığı içerisinde boyutuna bakmadan çevresiyle girişmeye sürüklendiği etkileşimleri, yaşam alanlarında evrimsel yamalama süreçlerini yansıtan doğal seçilim ürünü davranışlarının algoritması olarak niteleyebiliriz. Bu küçük, ıslak organizmalar düşük Reynolds sayısı dünyasında nasıl hareket eder, kaynakları nasıl bulur, karbonu, enerjiyi, bilgiyi nasıl saklar-iletiri sağlayacak davranışları şekillendiren kuralları, matematik ve fiziğin ıslak duvarlarında sperm boyutunda biyolog kavrayışımızla hareket ederek aslında edemeyerek onların bize bulaşmasını bekleyerek kendimize katacağız.
Düşük Reynolds sayılarında hareket yavaş, basit ve analitik olarak izlenebilir olduğundan [2] bireyin perspektifinden içerisinde bulunduğu akışkan dinamiklerinden yola çıkarak temel yaşam süreçlerine dair çıkarımlarda bulunabiliriz. Doğal seçilimin aktif olduğu bireysel ölçekte davranışsal ve evrimsel ekolojiyi bireysel düzeyde anlamaya çalışarak planktonik etkileşimlerin birçok yönüne mekanik bir yaklaşım ile varılabileceği varsayımından hareketle davranışı şekillendiren kurallara yönelerek, davranış değişikliklerinin tahmin edilebileceği ekstra bilgiye sahip olma, birey ölçeğinde anlamı olan dahası topluluklar, popülasyonlar ve ekosistemler arasında da etkileri olan rasyonel davranışları anlamaya [3] çalışabiliriz.

Yukarıda resmettiği (Figure 4.) şekliyle Purcell, 1 µ mertebesinde boyuta sahip olan bir hayvanı (hareket akışkanlığının saniyede 10^-2 cm2 olduğu bir suda ve bu boyuttaki bir canlının tipik olarak 30 µm/sn hızla hareket ettiği bilgisinden hareketle) hareket ettirmek için aniden ittirmesi gerektiğinde eylemsizliğin hiçbir rolünün olmadığı dahası bunların F = m.a yı da pek umursa-ya-madıkları, şu anda yaptığınız şeyin tamamen size o anda uygulanan kuvvetler (viscous forces/akışkanlar kuvveti)a tarafından belirlenip geçmişteki hiçbir şeyin etki etmeyeceği sonucuyla, 0.1 Å buluyor.
Büyüklük üzerine temel bir argüman, D’arcy Thompson’ın On Growth and Form kitabında da “On Magnitude” başlığında (önsözde Stephen Jay Gould‘un bize kitap hakkında yol haritası çizdiği şekliyle) artan boyutlardaki organizmalarda yüzey/hacim oranlarının düşeceği bilgisinden hareketle onları çevreleyen irili ufaklı fiziksel kuvvetler açısından farklı gerkçeklikler dünyasında yer aldığı argümanıyla kendini gösterir.
Gould; fiziksel kuvvetler organizmaları doğrudan şekillendiriyorsa o zaman küçük organizmaların yüzey kuvvetlerinin, büyüklerin yerçekiminin (hacimsel) ürünü olduklarını belirtir.
small creatures are shaped by surface forces (protozoans as Plateau’s surfaces of revolution, for example); intermediate sizes express a balance (jellyfishes like viscous drops, held up by surface tension, but oozing down by gravity); large creatures are ruled by gravity (the famous diagram comparing forces on a leg bone with the loading of a crane).
…



